محققین براین باورند که می توانند تخمک های جدیدی را در زنان نابارور ایجاد کنند، حتی اگر تخمدان های این زنان آسیب دیده باشد و یا این که آن ها سن بارداری را پشت سر گذاشته باشند. به نقل ازstem-cells-news، تکنیکی که در این مطالعه مورد استفاده قرار گرفت است شامل پیوند سلول های بنیادی به تخمدان ها بوده است و می تواند در یک مورد از هر ده خانمی که نابارور هستند و یا می خواهند در سال های بعدی باردار شوند مورد استفاده قرار گیرد.

تاکنون تصور می شده است که زنان با منبع محدودی از فولیکول های تولید کننده تخمک به دنبا می آیند(حدود دو میلیون) و بیش از این مقدار نمی توانند تولید کنند. در زمان بلوغ این تعداد به حدود 400000 می رسد و در زمان یائسگی تنها تعداد بسیار بسیار اندکی از این تخمک ها باقی می مانند. چند سال قبل بود که محققین آمریکایی نشان دادند که می توان سلول های بنیادی را از تخمدان زنان بالغ بدست آورد و آن ها را به سلول های تخمک بالغ تمایز داد. در مطالعات بعدی محققین شواهدی را ارائه کردند که تخمدان ها توانایی شان در تولید تخمک های جدید را تا مدتی بعد از تولد نیز حفظ می کنند. تخمک های مشتق از سلول های بنیادی از نظر تئوری می توانند برای به تاخیر انداختن یائسگی طبیعی استفاده شوند و موجب امیدواری زنان نابارور شوند. اما در مطالعه ای جدید در دانشگاه شانگهای چین، محققین شمار اندکی از سلول های بنیادی خط زایا(FGSCs) را از تخمدان موش های بالغ جداسازی کردند و این سلول ها را شرایط آزمایشگاهی با پروتئین فلورسنس سبز مشتق از ژله ماهی نشان دار کردند. بعد از پیوند این سلول ها به موش های نابارور، اینن سلول های بنیادی به اووسیت های بالغ یا تخمک های با قابلیت باروری تبدیل شدند. در نهایت این موش ها توانستند نوزادانی را بوجود بیاورند که ناقل ژن پروتئین فلورسنس بودند. این محققین براین باورند که این سیستم می تواند در مورد انسان نیز صادق باشد و از سلول  های بنیادی خط زایای زنان در این زمینه استفاده شود.این سلول ها می توانند برای افزایش طول عمر تولید مثلی زنان استفاده شوند.

محققین آمریکایی اولین نوزاد را با استفاده از تکنیک بحث برانگیز و جدیدی که از DNA سه والد برای تولید جنین استفاده می کند، تولید کرده اند.

به گزارش  ازmedicalxpress، این نوزاد پسر پنج ماه پیش از والدین اردنی و در مکزیک به دنیا آمده است و شرایط کنونی وی طبیعی است. مادر این نوزاد حامل ژن مربوط به سندرم Leigh(یک اختلال کشنده سیستم عصبی) بود و دو فرزند قبلی وی نیز به دلیل همین عارضه مرده بودند و چهار بار نیز دچار سقط جنین شده بود!!!!. به همین منظور این زن و شوهرش که هویت آن ها فاش نشده است تصمیم گرفتند که به کمک مرکز باروری نیویورک، فرزندی را به دنیا بیاورند که از نظر ژنتیکی به آن ها شبیه باشد اما ناقل این بیماری وراثتی نیز نباشد. از آن جایی که این تکنیک هنوز در آمریکا مورد تصویب و تایید قرار نگرفته است، دکتر ژانگ از اعضای این مرکز تصمیم گرفت این فرایند را در مکزیکو انجام دهد که به نوعی شهری بی قانون حساب می شود و مشمول محدودیت های قانونی نیست. یک روش برای این کار که مورد تایید بریتانیا است، انتقل پیش هسته نام دارد که به دلیل این که نیازمند تخریب دو جنین بود مورد قبول این زوج قرار نگرفت. از آن جایی که مادر ژن مربوط به این بیماری را در میتوکندری اش حمل می کرد و DNA‌میتوکندری مادری است که به نوزاد می رسد، محققین تصمیم گرفتند از DNA هسته ای مادر به همراه میتوکندری های یک تخمک اهدایی و طی فرایندی به نام انتقال هسته دوکی استفاده کنند. آن ها هسته تخمک مادر را برداشته و آن را به تخمک اهدایی که هسته اش برداشته شده بود منتقل کردند. نتیجه تولید تخمکی با DNA هسته ای مادر و DNA‌میتوکندریایی مربوط به یک اهدا کننده بود که با اسپرم پدر بارور شد. این جنین به رحم مادر منتقل شد و اینک پنج ماه بعد از تولد این نوزاد پسر، هیچ گونه مشکلی برای وی از نظر سلامتی مشاهده نشده است. محققین امیدوارند که این تکنیک کمک باروری با رعایت نکات اخلاقی و قانونی بزودی برای زوج هایی که از مشکلات مشابه رنج می برند مورد تایید قرار گیرد.