مطالعات جدید نشان داده است که سلول های تک هسته ای خونی ( لنفوسیت T، لنفوسیت B و سلول های NK )  استخراج شده از خون بیمار  که با HCG فعال سازی شده باشند، می تواند تاثیر قابل توجهی در افزایش توان لانه گزینی جنین ایجاد نماید.

لانه گزینی صحیح جنین ها و تشکیل صحیح جفت به توانایی ورود تروفوبلاست ها به داخل اندومتر رحم مادر دارد. هورمون HCG یکی از اولین سیگنال های ارسالی از جنین است که سلول های PBMC دارای گیرنده های فراوانی برای این هورمون هستند. یکی از مسایلی که توجه محققان را به خود جلب کرده، دلیل وجود گیرنده های این هورمون بر روی لنفوسیت ها و تاثیر این هورمون بر این سلول ها است. 

مطالعات نشان داده که اتصال هورمون آزادکننده گنادوتروپین‌ها ( هورمون اچ‌سی‌جی ) به سلول های PBMC باعث تولید و ترشح سایتوکاین هایی در این سلول ها می شود که تحریک کننده فرایند ورود تروفوبلاست به اندومتر رحم است.

از این رو دریافت این سلول ها از خون بیمار و تحریک مصنوعی آنها با هورمون HCG و انتقال آنها به رحم می تواند سایتوکاین های تحیریک کننده لانه گزینی را در محل مربوط افزایش داده و در نهایت موجب افزایش احتمال انتقال موفق جنین گردد.

در مرکز باروری و ناباروری پیام درمان ناباروری توسط لنفوسیت تراپی به شرایط علمی ذکر شده در این مقاله تحت نظر دکتر محمد صالحی دانشیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام می پذیرد.