عوامل متعددی می‌توانند بر روی کاهش تعداد اسپرم‌ها و همچنین کیفیت آن‌ها اثر بگذارند. عوامل پزشکی، آلودگی‌های محیطی و سبک زندگی از مهمترین عوامل موثر بر این مساله هستند.

واریکوسل: اتساع و پیچ خوردگی غیرطبیعی شبکه وریدی (سیاهرگی) بالای بیضه‌ها است. واریکسول عامل حدود یک سوم از ناباروری ها در مردان است.

عفونت: برخی از عفونت‌های باکتریایی و ویروسی می‌توانند سبب ناباروری در مردان شوند. بیماری‌های مقاربتی از مهمترین عوامل ناباروری مردان هستند.

مشکلات انزال: مشکلات انزال که می‌توانند در اثر عوامل گوناگونی چون دیابت، آسیب نخاعی و بیماری‌های دستگاه ادراری بوجود آیند از عواملی هستند که انزال مردان را دچار مشکل می‌کنند.

مشکلات هورمونی: هیپوتالاموس، هیپوفیز و بیضه‌ها هورمون‌هایی تولید می‌کنند که برای تولید اسپرم لازم است. تغییرات در این هورمون‌ها و همچنین سیستم‌های دیگر مانند غده تیروئید و غده فوق کلیه ممکن است باعث اختلال در تولید اسپرم شود.

نقص کروموزومی: جهش‌های ژنتیکی و مشکلات کروموزومی از عوامل موثر در کاهش میزان اسپرم‌ها هستند.

برخی داروها: برخی داروهای هورمونی، استفاده طولانی‌مدت از مکمل‌های ورزشی هورمونی، داروهای درمان سرطان، برخی از آنتی بیوتیک‌ها می‌توانند سبب تغییر میزان و شکل اسپرم‌ها شده و نهایتا به ناباروری در مردان منجر شود.    

عوامل محیطی

مواد شیمیایی صنعتی: قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی از جمله بنزن، تولوئن، زایلن، علف کش‌ها، آفت‌کش‌ها، حلال‌های آلی، مواد نقاشی و سرب ممکن است موجب کم شدن میزان اسپرم‌ها شود.

آلودگی هوا و فلزات سنگین: قرار گرفتن در معرض سرب و دیگر فلزات سنگین نیز می تواند باعث ناباروری شود. این فلزات سنگین در اثر فعالیت‌های صنعتی و آلودگی‌های ترافیکی بوجود می‌آیند.

تشعشات رادیو اکتیو و ایکس-ری: قرار گرفتن در مقابل تابش پرتوهای یونیزه کننده می‌تواند سبب آسیب به دستگاه‌ تناسلی شوند و ناباروری در مردان را سبب شوند.

دمای بالا در ناحیه تناسلی: بالا رفتن دما در ناحیه تناسلی به عللی چون نشستن طولانی مدت، پوشیدن لباس‌های تنگ، استفاده مکرر از سونا و حمام‌های آب گرم می‌توانند بر میزان و کیفیت اسپر‌م‌ها اثر بگذارند.

سبک زندگی استعمال دخانیات، مصرف نامتعادل الکل، مشاغل سخت، استرس و افزایش وزن از عواملی هستند که می‌توانند بر میزان و کیفیت اسپرم مردان اثر بگذارند و سب ناباروری شوند.