ناباروری به دو دسته تقسیم بندی می شود. ناباروری اولیه و ناباروری ثانویه

ناباروری اولیه به نوعی از ناباروری گفته می شود که فرد از ابتدا تجربه بارداری نداشته است، به عبارت دیگر چنانچه یک زوج پس از حداقل یک سال فعالیت جنسی طبیعی و بدون استفاده از روش های پیشگیری٬ موفق به بارداری نشود٬ در دسته ناباروری اولیه قرار می گیرد. اما اگر زوج حداقل یک بار بطور طبیعی و بدون استفاده از درمان های کمک باروری صاحب فرزند شده ولی پس از آن دیگر نتوانسته باردار شود٬ در گروه ناباروری ثانویه طبقه بندی می شود.

نحوه بررسی و ارزیابی هر دو گروه یکسان بوده ولی پیش آگهی افرادی که ناباروری ثانویه دارند بهتر است.

به دلایل ناباروری اولیه در صفحه درباره ناباروری به صورت جداگانه پرداخته شده است.

عوامل شایع در بروز ناباروری ثانویه عبارتند از:

خونریزی شدید در بارداری یا زایمان قبلی که منجر به کم خونی شدید شده باشد بر غده هیپوفیز تاثیر گذاشته و باعث ناباروری می شود. این سندرم در گذشته بیشتر رواج داشته و امروزه کمتر دیده می شود. متاسفانه در صورت بروز این سندرم درمانی وجود ندارد.

در واقع اگر به هر دلیلی تخمدان یا غده هیپوفیز نتواند فعالیت عادی خود را داشته باشد منجر به عدم تخمک‌گذاری شده و ناباروری ثانویه را در پی دارد.

عفونت‌های شدید لوله رحمی که به صورت انسداد لوله خود را نشان می‌دهند، جراحی‌‌های سنگین مانند ترکیدن آپاندیس در شکم که خود را به صورت عفونت نشان می دهد نیز ممکن است سبب چسبندگی شده و این چسبندگی لوله را مسدود نموده و موجب شود تخمک انتقال پیدا نکند.

اثر کورتاژهای خشن بوجود می آید و در آن دیواره رحم در اثر کورتاژ دچار آسیب و لانه‌گزینی دچار اشکال می‌شود. در کورتاژهای خشن و شدید که به دیواره داخلی رحم آسیب زده می‌شود، حتی اگر حاملگی نیز رخ دهد، منجر به سقط خواهد شد . در مورد سندرم آشرمن اگر آسیب واردشده به رحم خفیف باشد، می‌توان با انجام عمل جراحی سندرم فوق را برطرف کرد.